Twijfelmomentje

Wendy Jacobse — Sat, 08 Jan 2011 22:26:21 +0000

Toen ik met het idee kwam om al mijn beste foto’s uit de periode dat ik ziek ben geweest te bundelen tot een fotoboek stond ik hier met de volle 100% achter. Ook door de enorme interesse en het enthousiasme van vele mensen.

Maar nu ik de foto’s stuk voor stuk aan het bekijken en bewerken ben is er een moment van twijfel. Doe ik hier wel goed aan? Wil ik mezelf wel zo bloot geven? De foto’s roepen nog zoveel (onverwerkte) emoties op. Kan ik dit wel aan? is die hele ziekte periode niet genoeg geweest en kan ik het niet beter achter me laten?

Kan ik uberhaubt de confrontaties aan die het boek zeker gaan brengen? Wil ik alles “opnieuw” beleven? Kan ik de negatieve reacties wel aan? Want ook die zullen er gerust zijn.

In de periode dat ik ziek ben geweest zijn er een aantal mensen geweest die het ontzettend leuk vonden om me belachelijk te maken. Publiekelijk laten weten hoe lelijk ik was, dat ik op een oud omaatje leek etc. Het gerucht dat ik mijn ziekte had verzonnen was ook al snel de wereld in geholpen. Als je kanker hebt hoef je niet te horen hoe lelijk je bent, onzekerheid was er al genoeg.

Dat heeft me ontzettend veel pijn en verdriet gedaan en doet het nog steeds als ik er aan terug denk. Dit is iets wat ook mee speelt. Dit is ook iets waardoor ik begin te twijfelen of ik dit wel moet doorzetten.

52 Weken project

Wendy Jacobse — Thu, 06 Jan 2011 13:24:29 +0000

Ik heb besloten dit jaar te starten met een nieuw project. Het 52 weken project. 52 Weken lang een zelfportret. Dit omdat ik zoveel mogelijk wil experimenteren met bewerkingen, licht en vele andere dingen. Je kan het project volgen door regelmatig hier terug te kijken of me te volgen op mijn flickr.

Week 01 – Beauty vs Beast

2010 in review

Wendy Jacobse — Sun, 02 Jan 2011 14:20:05 +0000

The stats helper monkeys at WordPress.com mulled over how this blog did in 2010, and here’s a high level summary of its overall blog health:

The Blog-Health-o-Meter™ reads Fresher than ever.

Crunchy numbers

A Boeing 747-400 passenger jet can hold 416 passengers. This blog was viewed about 2,000 times in 2010. That’s about 5 full 747s.

In 2010, there were 5 new posts, not bad for the first year! There were 83 pictures uploaded, taking up a total of 35mb. That’s about 2 pictures per week.

The busiest day of the year was March 10th with 111 views. The most popular post that day was Links.

Where did they come from?

The top referring sites in 2010 were facebook.com, twitter.com, wennabella.hyves.nl, larasteenvoorden.nl, and nl.wordpress.com.

Some visitors came searching, mostly for wendy jacobse, wow, bloemetjes legging primark, alice in wonderland, and fotoshoot.

Attractions in 2010

These are the posts and pages that got the most views in 2010.

Links March 2010

About March 2010

Bekentenis December 2010
4 comments

Kerst

Wendy Jacobse — Tue, 28 Dec 2010 00:14:40 +0000

Het begon met een heerlijk ontbijt.

Cadeautjes.

Nog meer cadeautjes.

En nog meer…

Ik was een heul blij meisje….

…totdat Keith het moment moest verpesten door te zeggen dat ik het lekker toch niet kan spelen voordat ik Wrath of the Lich King heb. Sfeer verpestertje.

Ondanks dat vind ik mijn rakker nog steeds erg leuk!

Maar het is nog niet klaar met cadeautjes.

Kijk die kleine rakker blij zijn…

Ook ik ben blij. Want deze hond is serieus baas.

Hij danst niet alleen. Neen, hij zingt er ook nog bij.

Natuurlijk ging in vandaag direct de stad in om Wrath of the Lich King te kopen. Na in 6 winkels te zijn geweest had ik hem ein-de-lijk.

Follow my blog with bloglovin

Kanker is gratis!

Wendy Jacobse — Sat, 04 Dec 2010 12:28:29 +0000

Een tijd geleden kwam ik ineens op het idee om een boek te maken over mijn periode dat ik ziek ben geweest. Ik had tenslotte een heel dagboek bijgehouden dus peace of cake. Maar ik wilde het anders aanpakken. Er zijn al genoeg mensen die een boek uit hebben gebracht en daarin hebben beschreven wat kanker met ze heeft gedaan. Ik heb daarom besloten om er een fotoboek van te maken. Van begin tot eind heb ik zelfportretten gemaakt dus waarom die niet bundelen tot een boek? Omdat dit een idee is wat ik zeker wil gaan uitwerken besloot ik ook gelijk een titel te verzinnen. En om eerlijk te zijn was dat niet zo heel erg moeilijk. Ik wil een boek wat 100% Wendy uitstraalt. En dat bevat zelfspot, humor en sarcasme. En natuurlijk ook het nodige verdriet, want daar kan je gewoon niet aan ontkomen. De titel was dus al snel tot stand gekomen. Het zal vast niet bij iedereen in de smaak vallen maar dat neem ik voor lief. Ik wil een titel/boek waar ik volledig achtersta.

Het verzinnen van de titel was dan ook niet het meest zware onderdeel. Aangezien het een fotoboek wordt moeten er foto’s in komen te staan. Foto’s die ik zelf moet uitzoeken. En dat gaat niet van een lije dakje. Maar gelukkig heb ik er alle tijd voor.

Wendy Jacobse — Wed, 01 Dec 2010 17:28:36 +0000

Afgelopen weekend at ik bij mijn vriend wentelteefjes. En als ik iets lekker vind zijn het wel wentelteefjes. Ik had dus ook het briljante idee om vandaag wentelteefjes te eten. Het halen van de ingrediënten was nog een hele survival. Nou ja, het boodschappen doen ging allemaal heel vlotjes. Alleen het uitlopen van de winkel ging anders dan geplant. In de deur opening van de supermarkt ligt een kleed. Dat kleed ligt er al sinds ik hier woon. Ik woon hier nu een jaar dus je zou denken dat ik het onderhand wel zou weten. En ik ben me er ook zeker van bewust dat het kleed er ligt. Waar ik niet bij nadacht is dat het kleed een obstakel zou hebben…Dus terwijl ik heel vrolijk naar buiten liep voel ik mezelf al gaan. Dikke faceplant. Ik kwam figuurlijk met de deur “buiten” vallen.

Ik ging dus wentelteefjes maken. Ik was al helemaal aan het genieten tijdens het klaarzetten en maken van alles. Ik dacht ook, laat ik het eens gezellig maken voor mezelf. Ik stak wat kaarsjes aan. Eenmaal zittend en etend op de bank kwam ik tot de conclusie dat er een vreemde smaak zat aan die wentelteefjes (ondertussen had ik er al 2 opgegeten)…Ik keek nog goed en ja hoor. Ik ontdekte een groene vacht die de naam schimmel heeft. Toch jammer dat ik daar niet eerder ben achter gekomen. En ik maar denken dat die vreemde smaak aan mijn “wentelteefmaakskills” lag!

Bekentenis

Wendy Jacobse — Wed, 01 Dec 2010 15:53:08 +0000

Ik weet het nog goed. Ik was 15 jaar en zag het spel WoW voor het eerst. Mijn vriend toendertijd was die-hard WoW gamer en ik moest er niets van hebben. De reden was toen wel duidelijk. WoW was immers interessanter dan ik zelf. 24 uur per dag speelde hij de game. Ik heb er absoluut niets op tegen hoor als mensen een hobby hebben. Begrijp me niet verkeerd. Maar dit ging me net allemaal een tikkeltje te ver.

Nu jaren later heb ik WoW een kans gegeven. Jawel. Wendy en WoW. Ik downloade de 10 dagen trial. En daar ging ik. Geen idee hoe of wat. En dat was te merken ook. Ik rende rond als een dronken kip zonder kop. Op zich zag het er allemaal wel heel drollig uit maar dit was natuurlijk niet het idee achter de game. Na een beknopte uitleg van mijn vriend (jep, weer al zo’n WoW spelend vriendje) had ik het eindelijk een beetje door. En warempel, binnen 3 dagen zat ik in level 9. Wat ik persoonlijk vrij “goed” vind voor een WoW-newbie.

Ondertussen zijn er al weer wat dagen overheen en kan ik zeggen dat ik het spel wel degelijk interessant vind. Iets wat ik zelf nooit had verwacht, laat staan de mensen om me heen. Nog even…Nog een aantal dagen. Ik tel ze af. Ik kijk er naar uit om weer te kunnen spelen. Verslaafd? Nu al?!..Misschien een beetje!

Wendy Jacobse — Tue, 30 Nov 2010 16:05:25 +0000

Het is altijd jammer wanneer je vol goede moed aan een blog begint en uiteindelijk hij alleen en niet gebruikt achter blijft. Daarom heb ik besloten het maar weer wat nieuw leven in te blazen. Dat ik graag onzin praat weten de mensen wel die mij op Twitter volgen. Maar helaas is het plaatsen van een Tweet maar 140 karakters en iedereen die mij maar een beetje kent weet dat die 140 totaal niet genoeg is.